Oud-topsporter spreekt op ‘Israëlisch’ voetbaltoernooi Ede

Marnix ten KortenaarDe voormalig topschaatser Marnix ten Kortenaar, die nu als wetenschapper en ondernemer door het leven gaat, spreekt zondag in Ede op het allereerste veldvoetbaltoernooi van MessiaNieuws. 

Lees het hele artikel op MessiaNieuws.nl en geef je meteen op voor het voetbaltoernooi.

Advertenties

PERSBERICHT Joods-christelijk nieuwsplatform van start

EDE- Na een jaar proefdraaien op social media gaat het joods-christelijke platform MessiaNieuws vrijdag definitief de lucht in. De kersverse nieuwswebsite, MessiaNieuws.nl, wil alle actualiteiten ‘op joods-christelijk gebied’ bijhouden. MessiaNieuwsLogo1

MessiaNieuws zal zich met name richten op de relatie tussen kerk, Israël en het Joodse volk. “Er gebeurt ontzettend veel in de christelijke wereld wat betreft jodendom in de breedste zin van het woord. Christenzionisme, joodse feesten en gebruiken, maar ook de vervangingstheologie zijn thema’s waar vrijwel alle denominaties in meer of mindere mate mee worstelen”, aldus journalist en initiatiefnemer Vincent Lengkeek. Anderzijds is volgens hem de joodse gemeenschap in Nederland zich aan het heroriënteren op de rol van de kerk en het christendom.

Een belangrijk uitgangspunt voor het medium is de journalistieke onafhankelijkheid, aldus Lengkeek. “De redactie is bewust divers samengesteld en moet de kwaliteit van de artikelen waarborgen.” Op de website zullen naast het laatste nieuws dagelijks blogs, interviews en recensies verschijnen. Onder meer journalist Michiel Steenwinkel – lid van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN), messiaans schrijver en spreker Kees Bloed en de in Israël woonachtige Tobias Strijker zijn verbonden aan MessiaNieuws.

Ook vanuit joodse hoek is er enige interesse en betrokkenheid, hetzij voorzichtig. “Dat zegt iets over het wantrouwen dat vaak leeft onder joden jegens christenen, vanwege de bloedige kerkgeschiedenis en de nog altijd actieve zendingsdrang van christenen. Het is hoog tijd dat we als christenen onze schuld belijden en eens gaan leren van en luisteren naar onze oudste broer, in plaats van hem te ‘bekeren’. Begrip, toenadering en onderwijs zijn dan ook de belangrijkste pijlers van het platform.”

MessiaNieuws stelt zich als constructief-journalistiek doel om middels onafhankelijke berichtgeving joden en christenen met elkaar te verbinden. Het digitale platform wordt vrijdag gelanceerd en wil in de toekomst ook video’s maken en joods-christelijke bijeenkomsten organiseren. Tevens sponsort MessiaNieuws het joods-christelijke voetbalteam Kadima.

‘Het gaat steeds beter met de wereld’

Tim Kraaijvanger is afgestuurd als journalist aan de Christelijke Hogeschool Ede en mede-oprichter van wetenschapsblog Scientias.nl. Ik interviewde hem over online journalistiek naar aanleiding van mijn afstudeeronderzoek MessiaNieuws – een online actualiteitenplatform op joods-christelijk gebied. Tim

Waartoe is de journalist of zijn media op aarde?
‘De nummer 1 missie van een journalist is om onafhankelijk nieuws te brengen. Dit is in onze maatschappij erg lastig, omdat er allerlei belangen zijn. Lokale en regionale kranten durven vaak geen kritische artikelen te schrijven, omdat ze bang zijn dat adverteerders afhaken, terwijl landelijke dagbladen zich laten leiden door abonnees. Dit resulteert in opgeblazen, gruwelijke nieuwsitems.
In tegenstelling tot wat journalisten lijken te beweren gaat het juist steeds beter met de wereld. Er leven minder mensen in armoede, er is minder geweld, er leven meer mensen in een land met een democratisch systeem, er is meer voedsel en mensen zijn gezonder dan honderd jaar geleden.
Juist deze positieve ‘touch’ ontbreekt in berichtgeving, waardoor burgers steeds meer in angst gaan leven voor aanslagen.
Ik merk zelf dat mensen behoefte hebben aan positieve berichtgeving, vandaar dat wetenschapsnieuws in opkomst is. Wetenschapsnieuws is vaak positief geladen nieuws en gaat over doorbraken, successen en mogelijkheden.’

Wat zijn de krachten van media voor een bepaalde niche of groep met een eigen geluid.
‘Kies je voor een niche, dan kun je met een kleine redactie het nieuws verslaan en dus vrij gemakkelijk opboksen tegen de grote jongens, zoals Nu.nl en NRC. De redactionele kosten zijn relatief laag en je trekt een betrokken doelgroep aan. Deze ambassadeurs blijven niet alleen lang plakken, maar zijn ook bereid om te investeren in het platform.’

Wat zijn valkuilen van specifieke media?
‘Een valkuil is dat een niche trendgevoelig kan zijn. Of dat een te brede niche wordt gekozen, waardoor uiteindelijk niet al het nieuws gecoverd kan worden. Dat kan resulteren in het falen van de startup.’

Waar liggen kansen voor online media startups?
‘Persoonlijk denk ik dat er nog ruimte is in het Nederlandse medialandschap voor goede nichesites, maar die gaten worden wel steeds kleiner. Aan de andere kant: iemand die zeer geïnteresseerd is in wetenschapsnieuws, bezoekt niet alleen Scientias.nl, maar ook andere kleinere wetenschapsblogs.’

Hoe ziet u de opkomst van online journalistieke initiatieven – zoals De Correspondent, Jalta en talloze lokale websites?
‘Ik geloof zeker in het verdienmodel van De Correspondent, maar dit betekent niet dat iedere site hetzelfde verdienmodel kan hanteren. Bij De Correspondent werkt het, omdat het nieuw en hip is om op die manier lid te worden van een journalistiek medium, maar bij initiatiefnummer twee, drie et cetera, wordt het alweer minder interessant.
Ik zie wel dat de consument of burger kritischer wordt en online op zoek gaat naar alternatieve nieuwsbronnen, waar De Correspondent van profiteert.’

Hoe kan de journalistieke kwaliteit op (het snelle en gerucht makende) internet worden gewaarborgd?
‘Goede bronvermelding is essentieel. Op Scientias.nl gebruiken we bij ieder item bronvermelding en daarbij linken we direct naar het desbetreffende wetenschappelijke paper. Dit betekent dat we soms wetenschapsnieuws missen. Als een wetenschapper een interview heeft met het ANP en bepaalde uitspraken doet – die vervolgens worden overgenomen door andere media – dan gaan wij die niet gebruiken, omdat we geen keiharde bronnen hebben. Pas wanneer we zelf de wetenschapper in kwestie hebben gesproken, kunnen we er een item over schrijven.
Er zullen altijd websites bestaan die het niet zo nauw nemen met bronvermelding, neem bijvoorbeeld de Engelse roddelkrantjes. Uiteindelijk is het aan de bezoeker dat soort sites niet meer te bezoeken.’

Wat zou een succesvol verdienmodel kunnen zijn voor media met een specifieke doelgroep en boodschap?
‘Een eigen webshop naast je blog, waarop je producten verkoopt, bijvoorbeeld boeken. Andere mogelijkheden zijn advertenties, een lidmaatschap met exclusieve artikelen voor betaalde abonnees, sponsored content of het aanbieden van betaalde e-books.’

In hoeverre zijn sociale media bepalend voor het succes van een medium?
‘Heel erg bepalend, zeker in de beginfase. Als startup moet je naamsbekendheid krijgen en dat kan via sociale media. Veel mensen gaan niet meer direct naar de verschillende sites en kijken alleen op Twitter of Facebook. Daar moet je dus te vinden zijn en je doelgroep weten te triggeren met goede posts.’

Avonturen van vierenhalf jaar journalistiek

2016-04-01 11.48.21Je zou het misschien wel zeggen, maar het is toch echt géén 1-aprilgrap: mijn journalistendiploma is na vierenhalf jaar binnen. Ik ga nu het werkveld in met MessiaNieuws – een nieuwswebsite met alles op joods-christelijk gebied. De website gaat in een paar weken online. 

Met het diploma in mijn hand besef ik pas echt wat een heerlijke periode de studententijd is. En dat ook nog eens in combinatie met het mooiste vak ter wereld: journalistiek! Een mooie gelegenheid om terug te blikken.

Ik weet nog goed dat ik als 17-jarig jochie midden in de zomer mijn ouderlijk huis in Emmeloord verliet. Mijn ouders waren op vakantie, dus ik moest zelf maar met wat tassen en een slaapzak naar Ede. Het voelde best wel hilarisch om een paar weken op een matje te slapen in een plek waar ik daarvoor twee keer was geweest: tijdens een Experience Day van de opleiding journalistiek aan de Christelijke Hogeschool Ede en voor het bezichtigen van het kamertje waar ik verbleef.

Een leuke anekdote: we hadden geen wasmachine in ons studentenhuis. Op een dag verzamelde ik al mijn moed om de buurvrouw te vragen of ik een keer de was bij haar mocht doen, want elk weekend met een loodzware stinkende klerentas is niet bepaald optimaal in de spits op vrijdagmiddag. De beste vrouw nam mijn zweterige voetbalshirtjes in ontvangst alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Toen ik de boel weer op kwam halen, was alles netjes gewast, zelfs in de droger geweest en keurig opgevouwen.

Mijn niet al te beste havo-mentaliteit was weerbarstig en moeilijk af te schudden. Ik had vooral veel lol op mijn studentenvereniging Alpha-Ede en mijn nieuwe voetbalclub KSV Fortissimo. De gevreesde w-BAS in februari (sorry mam, heb ik nooit verteld), een vooraankondiging van een gedwongen vertrek van de school, schudde mij wakker. Ik mocht ternauwernood over naar het tweede jaar.

In dat eerste jaar schreef ik ook mijn eerste berichtje voor schoolkrant Ad Rem. Een primeurtje: de latte macchiato was door een technische fout gratis verkrijgbaar uit de koffieautomaten van personeel en docenten. Later zou ik chef internet van de redactie worden, wat een erg drukke maar geweldige tijd was. Ik kan mij menig onweergesprek met hoge CHE-functionarissen herinneren, waarin onvrede werd geuit over gepubliceerde artikelen ten nadele van de CHE. Daarmee deed Ad Rem haar slogan van destijds eer aan: de onafhankelijke schoolkrant.

Mijn eerste serieuze stage liep ik bij De Telegraaf in Amsterdam op de internetredactie. Een onvergetelijke tijd, met als hoogtepunt een artikel van mij in de krant. Een Joods gedenkteken bleek uit angst voor vernieling achterwege te zijn gelaten. De PVV stelde Kamervragen en wilde een onderzoek naar antisemitisme onder moslims. Na de nodige oproer besloot de Haagse Paul Krugerschool alsnog tot de plaatsing van een monument.

In mijn vierde jaar kon ik via een journalistiek project bijna geheel gesubsidieerd naar Oeganda. Samen met mijn journalistieke oppermaatje Eline Lieftink, met wie ik ooit op het Trouw-kantoor hoofdredacteur Willem Schoonen interviewde, reisde ik door het Afrikaanse land voor interviews en reportages. We spraken een joodse leider, drugsverslaafde straatkinderen en zagen veel armoede. In het vliegtuig terug schreef ik een kritische brief aan president Yoweri Museveni over zijn land. De brief haalde de landelijke media in Oeganda en maakte veel los, getuige de tientallen mailtjes en vriendschapsverzoeken die ik ineens ontving. Nederlandse media haakten vervolgens ook aan. Ik werd de hele dag gebeld voor interviews op radiostations en werd onder meer geïnterviewd door het Nederlands Dagblad, Omroep Gelderland en Omroep Max.

Bij mijn stage voor het Nederlands Dagblad mocht ik voor de kerkredactie veel schrijven over ontwikkelingen in de christelijke wereld rond Israël en het jodendom. Er kwam van alles langs: een schuldbelijdenis van christenen voor Jodenvervolging, een reportage bij de NEM in Voorthuizen, een shoah-herdenking voor Joden en christenen, een groot interview met een Palestijnse theoloog en een artikel over messiasbelijdende Joden. Door al die ervaringen zag ik een gat in de nieuwsmarkt: een nieuwsmedium dat zich specifiek richt op joods-christelijke actualiteiten. Nu, een jaar later, staat MessiaNieuws definitief op het punt van lancering.

Tijdens mijn studententijd ben ik vier keer naar Israël geweest. Mijn laatste bezoek aan het Heilige Land, vorig jaar zomer, was voor mijn afrondende stage bij Derk Walters. Hij is correspondent van NRC Handelsblad voor Israël en de Palestijnse gebieden en woont in Tel Aviv. Die stage was een unieke kans waarvan ik nooit een dag spijt heb gehad. Het lot besloot dat precies tijdens mijn stage Bert Koenders, minister van Buitenlandse Zaken, een bezoek bracht aan Israël en Palestina. Zodoende gingen we op hoge uitzondering met de voltallige Nederlandse pers in gepantserde VN-wagens door heel Gaza achter de minister aan.

Na lang aandringen bij de persoonlijk assistent van de bekende Israëlische rabbijn Chaim Richman, mocht ik samen met mijn collega Derk langskomen voor een interview op het kantoor van het Tempelinsituut in Jeruzalem. Richman beoogt met zijn instituut, dat over heel de wereld miljoenen euro’s aan giften ontvangt, de herbouw van de joodse tempel in de Oude Stad, op de omstreden Tempelberg waar nu de islamitische Rotskoepel staat. De Tweede Tempel werd verwoest in het jaar 70, volgens de traditie is alleen de (Klaag)muur overgebleven, waar Joden nog steeds bidden. Een belangrijke stap richting de bouw van de Derde Tempel is het vinden van een rode koe, zoals een van de tempelvoorschriften uit de Thora luidt. Richman: „De joden liggen na de vernietiging van de vorige tempel al tweeduizend jaar achter op schema. Zonder tempel zijn we vissen op het droge.”

Lezersenquête MessiaNieuws / nieuw joods-christelijk online platform

De relatie tussen Joden en christenen lijkt na tweeduizend turbulente jaren langzaamaan te verbeteren. De ontwikkelingen, samenwerkingen en dilemma’s op joods-christelijk gebied zijn amper bij te houden.

Zo worstelen wereldwijd veel kerken met het thema Israël, zowel theologisch als politiek, en ontdekken steeds meer christenen de joodse wortels van het christendom. Anderzijds hebben de staat Israël en het Joodse volk in een voor hen vaak bedreigende wereld christenen misschien wel als grootste bondgenoot. Zijn beide godsdiensten ooit eerder zo nader tot elkaar gekomen?

Hoog tijd om van al die actualiteiten op joods-christelijk gebied verslag te doen via een journalistiek onafhankelijk medium, met als doel Joden en christenen met elkaar te verbinden. Heeft u twee minuten de tijd om als lezer waardevolle informatie te geven voor het nog officieel te lanceren digitaal platform MessiaNieuws? Onder de respondenten wordt een heerlijke fles Israëlische wijn verloot. Naar de enquête.

Volg MessiaNieuws alvast op Facebook en Twitter. Bedankt!

Messiaanse leiders laten samenwerking afweten

HARDENBERG- Er is weinig hoop voor een nieuw samenwerkingsplatform tussen messiaanse gemeentes in Nederland. Zeker veertig leiders en voorgangers waren gisteren door stichting Moadim uitgenodigd om de koppen tijdens de landelijke viering van het Loofhuttenfeest op camping De Kleine Belties in Hardenberg bij elkaar te steken. Vrijwel niemand kwam opdagen.

Door Vincent Lengkeek

Uitgerekend op het Loofhuttenfeest ontstond zo’n tien jaar geleden het Messiaans Platform, dat destijds tien á vijftien gemeentes moest verenigen. Maar waar het platform voor bedoeld was, onderlinge samenwerking en betrokkenheid, bleek een onmogelijke opgave. Er was altijd wel een onderwerp waar onenigheid over was, bijvoorbeeld de rol van Israël of de godheid van Jeshua. Tot diepe frustratie van Jaap Heeringa, voorzitter van Moadim en voorganger van een messiaanse gemeente in Leeuwarden. “We kunnen elkaar blijkbaar niet gewoon vragen: ‘hoe gaat het?’ Het gaat meteen over allerlei theologische kwesties, maar dat was niet het doel van de bijeenkomsten.”

Heeringa nodigde vorig jaar ook al tientallen kopstukken uit voor een vergadering tijdens het Loofhuttenfeest, slechts enkelen kwamen toen opdagen. Dat bleek de doodsteek voor het Messiaans Platform: er werd geen nieuwe voorzitter gevonden. “Niemand wilde het doen”, aldus Heeringa. “Wat is op die manier ons getuigenis als messiaanse beweging richting de buitenwereld? Ik hoop en verwacht dat de jongere generatie anders met elkaar omgaat. Zij zijn minder met allerlei hokjes bezig en daardoor een leerschool voor de ouderen.”

Het Messiaans Platform raakte bij de oprichting in 2006 al in opspraak. Joods voorganger Lion Erwteman van de Amsterdamse gemeente Beth Yeshua wees in niet mis te verstane woorden het initiatief van twee voormalige gemeenteleden af. “Ik beschouw het als ongecontroleerde celdeling. Ja, dat noemen ze ook wel kanker”, zei hij destijds in dagblad Trouw. Bij het navragen van de kwestie door deze journalist onthoudt Erwteman zich van commentaar.

Like de Facebookpagina van MessiaNieuws – een nieuw joods-christelijk platform. 

Spontaan initiatief groeit uit tot demonstratie

Activistengroep Time to stand up for Israel organiseert zondag 11 januari een solidariteitsmanifestatie voor de Joodse staat. Dat is het resultaat van een spontaan online initiatief van een bewogen Israël-vriend.

Organisator en oprichter van de nieuwe Facebookgroep is Sabine Sterk. Ze beleefde de mooiste tijd van haar leven toen ze in Israël woonde. “Mijn hart is daar gebleven”, vertelt ze MessiaNieuws. De Gaza-oorlog en diverse aanslagen in de afgelopen maanden grijpen haar aan. “Enough is enough, dacht ik na de moordaanslag op Joden in een synagoge in Jeruzalem.” Die gedachte zet Sabine samen met een Israël-vlag op Facebook. “En dat werd tientallen keren gedeeld.”

Ze start samen met een vriendin de Facebookgroep Time te stand up for Israel. “We dachten dat het iets van 50 leden zou hebben na een week. Maar het slaat zo aan dat we nu op bijna 1600 leden zitten in nog geen twee weken. Ik krijg berichtjes van over de hele wereld, hoe erg mensen dit waarderen. Ik lees ze tot tranens toe en heb afgelopen weken amper geslapen.”

De online steun moet nu ook uitgedrukt worden op straat. “We wilden niet alleen achter een computer zitten, maar ook echt iets doen: met wie dan ook, vreedzaam, Israël en het Joodse volk duidelijk maken dat zij er niet alleen voor staan”, aldus de zelf niet-religieuze Sabine. De demonstratie vindt net als afgelopen juli plaats op de Dam. Sprekers worden later bekendgemaakt.

Facebook MessiaNieuws
Twitter @MessiaNieuws