Mens zijn we allemaal

Deze sjabbat, de joodse rustdag van vrijdag- tot zaterdagavond zonsondergang, was ik uitgenodigd bij een orthodox-joodse familie in een zogeheten nederzetting vlak naast Jeruzalem.

Oftewel, kolonisten – volgens vrijwel alle media en de internationale gemeenschap. Het gezin woont inmiddels 25 jaar in Neve Yaakov. Zij zien het simpelweg als het door God Beloofde Land, maar geweld laten zij aan zich voorbijgaan. De kinderen in het gezin dien(d)en dan ook niet in het leger, wat voor seculiere Israëlische jongeren verplicht is.

Het liefst zouden ze in vrede met Arabieren willen leven. Maar de haat jegens Joden is volgens hen te groot. Ze waren benieuwd naar hoe de situatie in Nederland is voor de Joodse gemeenschap. Helaas moest ik vertellen dat het antisemitisme in heel Europa opnieuw toeneemt, alsof we niets van de geschiedenis hebben geleerd. En dat antizionisme en antisemitisme zorgwekkend vaak hand in hand gaan, zoals vorig jaar tijdens de Gaza-oorlog. Ik vertelde dat wij Nederlanders zo tolerant zijn, dat we zelfs ruimte geven aan een demonstratie ten gunste van het barbaarse ISIS.

Voor mij persoonlijk was deze sjabbat een geweldige – elektriciteitsvrije – ervaring bij een enorm vredelievend gezin.

Van tevoren was ik erg benieuwd wat voor mensen ik zou treffen. Met orthodoxen van welk geloof ook, weet je het qua fanatisme maar nooit.

Bovendien was ik vorige week (met mijn collega die deze reportage schreef) bij het Palestijnse dorp Susya, dat momenteel internationale bekendheid geniet omdat Israël er met een stel bulldozers overheen wil. Deze Palestijnen kwamen net als het Joodse gezin liefdevol over, en zeggen zich slechts geweldloos te verzetten tegen de in hun ogen onrechtvaardige en onrechtmatige Israëlische bezetting van Susya. Ze vertelden over de zionistische kolonisten die vanwege de landbelofte uit de Bijbel – ook reikend tot de omstreden West Bank – stenen gooien op het dorp waar deze moslims al honderden jaren wonen. Auw. Is dat Gods bedoeling?

Wat als ik enkel het Palestijnse Susya had bezocht, of alleen de nederzetting van het Joodse gezin? Dan had ik minder beseft dat het in dit gigantisch gepolariseerde conflict om mensen gaat. Joden en Arabieren onder wie de meesten ‘gewoon’ in vrede en veiligheid willen leven.

Gaza nog altijd in gruzelementen – update Israël #2

Net terug van de grote puinhoop die Gaza een jaar na de oorlog nog steeds is. 

Tienduizenden bouwmaterialen gingen de Gazastrook inmiddels in, zegt Israël. Maar nog geen enkel van de honderdduizend vorig jaar beschadigd of volledig vernietigde huizen is herbouwd, zegt de VN. Misschien omdat Israël essentiële bouwstoffen niet zou aanleveren, of is het voortslepende drama een ordinaire publiciteitsstunt van het in Gaza verantwoordelijke Hamas? De ravage was in ieder geval indrukwekkend om vandaag te aanschouwen. In gepantserde wagens werden we als Nederlandse pers samen met minister Bert Koenders (Buitenlandse Zaken) rondgeleid door het Palestijnse gebied.

Jochies in stoffige voetbalshirtjes – Frankrijk, Barcelona en Arsenal – kijken nieuwsgierig naar onze lange stoet voertuigen. Vrouwen waarvan alleen de ogen zijn te zien, ‘kleuren’ het straatbeeld in het zuidelijke Rafah. De mensen behandelen ons buitengewoon vriendelijk. Wie ‘de schuld’ van dit conflict ook mag hebben, Achmed en Mohammed, de Gazaanse Henk en Ingrid, zijn de dupe. Mijn stagebegeleider en NRC-correspondent Derk Walters schreef deze week over de laatste stand van zaken in Gaza. Zo is de werkloosheid met ruim 40 procent de hoogste ter wereld. En dat werkt radicalisering in de hand, zei Koenders vanmiddag.

De vinger wijst al gauw naar Israël als schuldige. Maar roept Hamas dit niet over zichzelf af door Israël de afgelopen jaren volgens het IDF met duizenden raketten te terroriseren? Ik durf het niet te zeggen in de wirwar van propaganda, belangen en gesjoemel met feiten. Vast staat dat meer dan tweeduizend Palestijnen tegenover zeventig Israëliërs de dood vonden. De armoede en het (vluchtelingen)leed is vele malen groter aan Gazaanse zijde. Voor hen is de situatie uitzichtloos, daar aan de prachtige kustlijn van de Middellandse Zee. Zolang er geen oplossing vanuit de politiek komt, is het wachten op de volgende geweldsuitbarsting.

Shoah-herdenking voor Jood en christen

WINTERSWIJK – Messiasbelijdend Jood Pieter Gaemers organiseert zondag een Shoah-herdenking, voor het eerst in de synagoge van Winterswijk. Christenen en Joden herdenken samen miljoenen in de oorlog gedeporteerde en vermoorde Joden.

Naast burgemeester Thijs van Beem, Tijmen van den Dool van Boete en Verzoening, kind van Joodse onderduikers Dolf Meijler, en protestant Henk Vis staat ook opperrabbijn Binyomin Jacobs zondagavond op de sprekersagenda. ‘In de oorlog bloeide de NSB in Winterswijk. Des te beter is het dat zich hier een initiatief ontplooit met niet-Joden.’

Verschillende christelijke organisaties en kerken beleggen al langer een jaarlijks gedenkmoment rond 27 Nissan, de Joodse datum van Jom HaShoa. ‘Het is voor het eerst dat een dergelijke herdenking in de synagoge van Winterswijk plaatsvindt’, vertelt de als rooms-katholiek opgegroeide Pieter Gaemers. Sinds twee jaar woont hij met zijn vrouw in Winterswijk. Daar ontstond het idee de moord op de Joden niet alleen te herdenken, maar ook als christenen schuld te belijden voor wat Joden in Europa is aangedaan. ‘Ik zoek naar eenheid met Joden. Dat kan alleen als wij, christenen, het hoofd buigen voor onze fouten.’ Lees verder op ND.nl

Schrijf het Joodse volk niet af

Palestijns theoloog Munther Isaac gisteren geïnterviewd voor het Nederlands Dagblad. Hij is niet bepaald pro-Israël, zoals veel mensen, met name christenen, in mijn omgeving dat wél zijn. Toch goed om eens het verhaal ‘van de andere kant’ gehoord te hebben, al heb ik zeker vraagtekens bij zijn theologie.

Bijvoorbeeld zijn theorie dat God geen speciale relatie meer heeft met het Joodse volk en nergens uit de Bijbel valt op te maken dat Israël enige aanspraak maakt op het land. Isaac noemt dat zelfs ‘een zionistische theologie’ die Palestijnen ‘discrimineert op afkomst’. Isaac: ‘Ik geloof in een God die van iedereen evenveel houdt en die niet kijkt naar afkomst en etniciteit. Joden zijn niet belangrijker dan anderen.’

Hij dicht het Joodse volk alleen een beginnersrol toe. Israël is na de komst van Jezus in zijn ogen niet meer het uitverkoren volk. ‘Het is waar dat God met het volk Israël begon, maar het uiteindelijke doel was de gehele mensheid te redden. Door het geloof in Jezus is het ‘beloofde land’ uitgebreid naar het universum.’

Niet alleen vanuit mijn subjectief christelijk geloof, maar ook objectief kijkend naar de geschiedenis en de huidige staat Israël zou ik zeggen: er is iets bijzonders aan het Joodse volk. Een pro-Israëlische christen zei eens tegen me dat als alle volken samen in een klas zitten, Joden door God (de leraar) als klassenvertegenwoordiger zijn aangewezen. Dus inderdaad niet belangrijker dan andere klasgenoten, maar wel met een verantwoordelijke rol. Om die rol hebben zij zelf niet eens gevraagd, dus laten we ze daar ook niet op afrekenen.

Lees het interview met Munther Isaac op ND.nl 

Schuldbelijdenis christenen voor Jodenvervolging

Inmiddels de eerste weken bij het Nederlands Dagblad met plezier achter de rug. Artikelen van mijn hand zijn hier terug te vinden. Hieronder het zaterdag gepubliceerde stuk over een gebedsoproep als christenen wereldwijd schuldbelijdenis te doen voor de ‘zwarte geschiedenis tegenover het Joodse volk’.

AUSCHWITZ – Russische bevrijdingstroepen maakten zeventig jaar geleden een einde aan de massavernietiging in de kampen van Auschwitz. Om precies te zijn op 27 januari 1945. Komende dinsdag, 27 januari, begint een wereldwijde gebedsactie van honderd dagen om schuld te belijden voor ‘zonden’ tegen het Joodse volk.

Verschillende internationale organisaties roepen christenen wereldwijd op te bidden, te vasten en namens hun land schuld te belijden voor ‘de zonden van onze vaders’ tegen het Joodse volk. De aftrap voor de honderd dagen van verootmoediging en gebed wordt gegeven in Polen, tijdens een internationale gebedsconferentie met driehonderd aanwezigen van over de hele wereld, onder wie zo’n twintig Nederlanders. In een pamflet schrijven initiatiefnemers Christenen voor Israël, Ebenezer Operatie Exodus en de European Coalition for Israel dat ‘de, voor een deel christelijke, antisemitische geest door de eeuwen heen is uitgemond in de Holocaust’. Lees verder op nd.nl. Tips? lengkeek@nd.nl