Tv vooraf: zonder armen en benen in Israël

eo

Met zijn houten armen en benen is hij een bijzondere verschijning in het Israëlische Tel Hashomer-ziekenhuis. Het Palestijnse kind Muhi verovert de harten van vriend en vijand.

‘Waarom ben ik zo geboren?’ vraagt Muhi – dan nog een kleuter – in het Hebreeuws aan zijn opa. Die kijkt hem zwijgend aan. Hij heeft een lange, grijze baard en een hoofddeksel op.

De Palestijnse Muhi heeft in zijn leven niet veel meer dan een ziekenhuis gezien. Als baby werd hij voor een spoedoperatie de grens overgebracht van Gaza naar Israël vanwege een ernstige auto-immuunziekte. Om zijn leven te redden, amputeerden Israëlische artsen zijn armen en benen.

Lees verder in het Nederlands Dagblad van woensdag 15 augustus of op nd.nl (betaalmuur). 

Advertenties

Tragische oorlogsbeelden Gaza

vproambulance

Beeld: VPRO

De Palestijn Mohamed Jabaly (24) draagt van jongs af aan een camera met zich mee waarop hij zijn leven in Gaza vastlegt. Zo ook in de zomer van 2014, wanneer de meest recente oorlog tussen Israël en Hamas uitbreekt. 

Lees de volledige TV Vooraf van de documentaire ‘Ambulance’ op ND.nl.

Gaza nog altijd in gruzelementen – update Israël #2

Net terug van de grote puinhoop die Gaza een jaar na de oorlog nog steeds is. 

Tienduizenden bouwmaterialen gingen de Gazastrook inmiddels in, zegt Israël. Maar nog geen enkel van de honderdduizend vorig jaar beschadigd of volledig vernietigde huizen is herbouwd, zegt de VN. Misschien omdat Israël essentiële bouwstoffen niet zou aanleveren, of is het voortslepende drama een ordinaire publiciteitsstunt van het in Gaza verantwoordelijke Hamas? De ravage was in ieder geval indrukwekkend om vandaag te aanschouwen. In gepantserde wagens werden we als Nederlandse pers samen met minister Bert Koenders (Buitenlandse Zaken) rondgeleid door het Palestijnse gebied.

Jochies in stoffige voetbalshirtjes – Frankrijk, Barcelona en Arsenal – kijken nieuwsgierig naar onze lange stoet voertuigen. Vrouwen waarvan alleen de ogen zijn te zien, ‘kleuren’ het straatbeeld in het zuidelijke Rafah. De mensen behandelen ons buitengewoon vriendelijk. Wie ‘de schuld’ van dit conflict ook mag hebben, Achmed en Mohammed, de Gazaanse Henk en Ingrid, zijn de dupe. Mijn stagebegeleider en NRC-correspondent Derk Walters schreef deze week over de laatste stand van zaken in Gaza. Zo is de werkloosheid met ruim 40 procent de hoogste ter wereld. En dat werkt radicalisering in de hand, zei Koenders vanmiddag.

De vinger wijst al gauw naar Israël als schuldige. Maar roept Hamas dit niet over zichzelf af door Israël de afgelopen jaren volgens het IDF met duizenden raketten te terroriseren? Ik durf het niet te zeggen in de wirwar van propaganda, belangen en gesjoemel met feiten. Vast staat dat meer dan tweeduizend Palestijnen tegenover zeventig Israëliërs de dood vonden. De armoede en het (vluchtelingen)leed is vele malen groter aan Gazaanse zijde. Voor hen is de situatie uitzichtloos, daar aan de prachtige kustlijn van de Middellandse Zee. Zolang er geen oplossing vanuit de politiek komt, is het wachten op de volgende geweldsuitbarsting.